07.04
niedziela
Legionowo
I
14.04
niedziela
Mława
II
28.04
niedziela
Janów Lubelski
III
05.05
niedziela
Rawa Mazowiecka
IV
19.05
niedziela
Puławy
V
02.06
niedziela
Andrespol
VI
16.06
niedziela
Ciechanów
VII
30.06
niedziela
Brodnica
VIII
28.07
niedziela
Olsztyn
IX
15.08
czwartek
Ełk
X
08.09
niedziela
Zarzeczewo
XI
22.09
niedziela
Józefów
XII
06.10
niedziela
Piaseczno
XIII
Akademia i podsumowanie badań w CRS

Czas na podsumowanie wyników serii badań zawodników Akademii Rowerowej Cezarego Zamany, przeprowadzonych w Centrum Rehabilitacji Sportowej oraz przedstawienie planu dalszego postępowania treningowego i/lub terapeutycznego dla poszczególnych zawodników.

Paweł Kownacki

Paweł jest zawodnikiem niezgłaszającym żadnych dolegliwości, a jedynym poważnym urazem w przeszłości było złamanie prawego obojczyka w sierpniu 2013, które to było leczone chirurgicznie. W badaniu fizjoterapeutycznym wyraźnie dało się zauważyć zaburzenia funkcjonalne w obrębie obręczy barkowej, a mianowicie asymetryczne ustawienie łopatek oraz nieprawidłowe poruszanie się prawej łopatki w czasie wykonywania globalnych ruchów kończyną górną.


Testy funkcjonalne wideo potwierdziły te obserwacje oraz uwidoczniły kilka dodatkowy słabych punktów takich jak słaba kontrola ustawienia miedniczy, słaba stabilność biodra i stopy oraz ograniczenie ruchomości wyprostu w przejściu piersiowo-lędźwiowy kręgosłupa i w stawach biodrowych.


Ciekawą informacje przyniosły również obiektywne badania siły mięśniowej (maszyna typu Biodex) – Paweł ma zbyt słabe mięśnie prostujące kolana w stosunku do mięśni je zginających. Ponadto mięśnie prostowniki biodra lewego są istotnie słabsze od prawego.

Podsumowując: Paweł czuje się zdrowy i tak też jest, więc najlepszym postępowaniem dla niego będzie skorygowanie istniejących zaburzeń poprzez trening funkcjonalny.

Piotr Krakowiak


Podczas wywiadu fizjoterapeutycznego Piotr zgłosił dolegliwości bólowe kręgosłupa lędźwiowego z promieniowaniem do prawej kończyny dolnej, co jest jego przewlekłym problemem i było leczone operacyjnie (discectomia L5-S1) w roku 2010. Reszta badania fizjoterapeutycznego potwierdziła pochodzenie dolegliwości z operowanego segmentu kręgosłupa w tym korzenia nerwowego.

O przewlekłości tego problemu może świadczyć również zmniejszenie obwodów prawej kończyny dolnej (szczególnie łydki) i osłabienie jej kontroli. Ponadto Piotr ma ograniczenie zgięcia kręgosłupa w operowanym regionie, wyraźnie zwiększoną kifozę piersiową oraz ograniczenie wyprostu w tym odcinku.


Testy funkcjonalne z wideo analizą dodatkowo uwidoczniły: ograniczenie wyprostu w biodrach i rotacji zewnętrznej barków oraz słabą stabilizację łopatek
Optymistycznie wyniki uzyskano natomiast w badaniu obiektywnym siły mięśniowej, mimo przewlekłego problemu z nerwem kulszowym jedynie nieznacznie słabsza jest łydka oraz prostowniki kolana po stronie prawej.

Podsumowując: Piotr wymaga fizjoterapii pod kątem doleczenia pleców, połączonej z bezpiecznym treningiem funkcjonalnym.

Cezary Zamana


Przeszłość zawodnicza na najwyższym poziomie i odpowiednia seria urazów w przeszłości: uraz kolana lewego (1986r.), a następnie artroskopia z częściowym usunięciem łąkotki (1995r.), zespolenie złamanego obojczyka prawego (1996r.). Jednak jedyne subiektywne problemy zawodnika to krepitacje („chrzęszczenie”) w prawym barku oraz wrażenia niestabilności kolana lewego przy skrajnych obciążeniach.

W różnicowym badaniu fizjoterapeutycznym krepitacje okazały się pochodzić ze stawu barkowo obojczykowego, który nie ma doskonałych warunków do pracy po przebytym złamaniu obojczyka (i nieudanym – niecałkowitym usunięciu zespolenia) oraz mogą też mieć związek z skróceniem mięśni piersiowych i niższym ustawieniem barku. O przewlekłości problemów kolanowych świadczy natomiast zmniejszony obwód uda lewego.


Testy funkcjonalne z wideoanalizą uwidoczniły zaburzenie kontroli kolana prawego (funkcjonalna koślawość), ograniczenie wyprostu kręgosłupa (szczególnie piersiowego) oraz osłabioną stabilizację tułowia, miednicy i biodra.

Badanie na „Biodex’ie” wykazały osłabienie zginaczy stopy prawej we wszystkich badanych prędkościach oraz osłabienie prostowników kolana lewego w prędkości 60 stopni/sek..

Podsumowując: Pomimo bogatej historii kontuzji zawodnik czuje się dobrze i nie wymaga leczenia, natomiast dla jego bezpieczeństwa liczne deficyty funkcjonalne należy poprawić w procesie treningu funkcjonalnego.

* opracowanie Tomasz Sołowiński – fizjoterapeuta w Centrum Rehabilitacji Sportowej; zajmuje się leczeniem zachowawczym osób po urazach i przeciążeniach w obrębie narządu ruchu oraz przygotowuje pacjentów do operacji ortopedycznych i usprawnia ich po zabiegach; MTB jest jego wieloletnią pasją, a profilaktyka i leczenie kontuzji kolarskich głównym zainteresowaniem zawodowym

2014-08-14 POWRÓT
Partnerzy